Reklama
15 Października 2018 Poniedziałek
Dziś imieniny: Jadwigi, Leonarda, Teresy
Do końca roku zostało 78 dni.
Reklama
Reklama

 
„Niemiłość” i spotkanie DKF [repertuar]
Wiadomości - Aktualności
Wpisany przez Sławek Cybulski   
czwartek, 01 lutego 2018 07:58

Kino Ratusz zaprasza na kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Filmowego. Danie główne - nominowany do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny "Niemiłość" w reżyserii Andrieja Zwiagincewa. (*pod patronatem TVC i EZD)

Ten film to obraz bezwzględnej walki między dążącymi  do rozstania małżonkami i rodziny, w której brakuje miłości...

Borys (Aleksiej Rozin) i Żenia (Marjana Spiwak), typowi przedstawiciele klasy średniej mieszkający na przedmieściach Moskwy, mają się rozstać. Nie mogą znaleźć wspólnego języka, a ich kontakty ograniczają się do wybuchowych kłótni, w których wyliczają wzajemne urazy. Mają nowych partnerów, z którymi chcą jak najszybciej związać się na stałe. Przeszkodą w ułożeniu życia od nowa może okazać się ich 12-letni, niechciany syn Alosza (Matwiej Nowikow). Rodzice nie zwracają na niego uwagi. Borys i Żenia swój plan chcą zrealizować, nawet jeśli będzie to oznaczało porzucenie dziecka.

GŁOSY MIĘDZYNARODOWEJ PRASY O FILMIE NIEMIŁOŚĆ”

Peter Bradshaw, „The Guardian”:

Apokaliptyczne studium nieudanego małżeństwa i zaginięcia dziecka to kolejne arcydzieło rosyjskiego reżysera Andreja Zwiagincewa.

„Niemiłość” Andreja Zwiagincewa to mocna, tajemnicza i przerażająca opowieść o duchowej katastrofie: dramat, którego forma ostentacyjnie przypomina policyjny thriller. Hipnotyzująca intensywność i nieznośna niejednoznaczność trzymają w napięciu do samego końca.

Owen Gleiberman, „Variety”:

Dramatyczna estetyka takiego filmu jak „Niemiłość” – surowa, a jednocześnie zabawna w swej spostrzegawczości, przyziemna, a jednak metaforyczna – czyni z niego dzieło ciche i majestatyczne (…). A jednak niemal każdy, kto je obejrzy, z pewnością rozpozna zdiagnozowaną w nim chorobę, wykraczającą daleko poza samą Rosję. Siły spiskujące na zgliszczach miłości są dzisiaj wszechobecne.

Jacques Mandelbaum, Le Monde:

Zwiagincewowi udało się stworzyć dramat wyjątkowo ponury, jednocześnie niczego nie przerysowując. Jego film jest mroczny, upiorny, kliniczny. Zapuszcza się w uczucia zimne niczym położony w pobliżu ponurego miasta las , w którym – jak się przypuszcza – ukrył się lub do którego został zaciągnięty zaginiony chłopiec. Przedstawiając wzruszającą akcję poszukiwawczą oraz wynikłe z tego konsekwencje dla głównych bohaterów całego zamieszania, reżyser konfrontuje nas ze śmiertelnym, otępiającym wymiarem ich egoizmu i cynizmu.



Aktualizowany: czwartek, 01 lutego 2018 08:26
 
 
Reklama
Reklama




                              Partnerzy:
                                 
Copyright© Agencja Informacyjno - Artystyczna "Jarso - Media" Sławomir Cybulski